dinsdag, augustus 07, 2007

Snakebite

Snakebitten tyre

Een slangenbeet ja, een snakebite, die liep ik vorige week op toen ik met grote snelheid van de Amerongse Berg af onverwacht een steen raakte met m'n voorwiel. Je buitenband deukt compleet in tot op je velg, je binnenband raakt dubbelgevouwen en krijgt twee mooi symmetrische gaatjes cadeau, het is net een slangenbeet.

Rare jongens, trouwens, die fietsers. Niet alleen verzinnen ze voor een lekke band zo'n coole naam als snakebite. Maar ook een ketting die klem raakt tussen frame en voorblad krijgt de coole term chainsuck toebedeeld. Ach, dan klinkt het na afloop in ieder geval hartstikke stoer als je over een pechgeval vertelt.

maandag, juni 04, 2007

Ook het lezen waard...

...tenminste, als je mij kent en wat sportieve belevenissen wilt lezen in het Engels:

zondag, juni 03, 2007

Limburgs Mooiste

"Leuke dingen gedaan dit weekend?", is één van de eerste vragen op maandagmorgen aan collega's. De laatste tijd begint op te vallen dat ze de wedervraag aan mij al specifieker stellen: "Nog gefietst dit weekend?". Inderdaad, ik fiets vrij veel de laatste tijd.

Afgelopen donderdag vroeg ik me hardop af of Limburgse en Vlaamse heuvels met mijn oude racefiets wel te bedwingen waren (voor de kenners: 45:24 is mijn lichtste verzet). Martin sprak vrij overtuigd uit dat dat toch moest kunnen. Eigenlijk toen al kon ik mij geen enkele twijfel meer veroorloven. Ik zou die heuvels wel eens gaan bedwingen! Aanleiding was de Limburgs Mooiste toertocht, die afgelopen zaterdag georganiseerd werd. De 105 km lange oranje tocht (route op Google Maps) leek me een veilig keus. Stiekem twijfelde ik nog steeds namelijk:
  • Heb ik geen lichter verzet nodig, een helling lopend op kan eigenlijk echt niet.
  • Gaat de slag in m'n achterwiel erger worden, nu ik die gebroken spaak nog niet gefixt heb?
  • Is m'n achterrem nog betrouwbaar genoeg, de remmen zijn het enige onderdeel op m'n 25-jaar oude fiets die niet echt goed meer zijn.
  • Gaat de daginschrijving niet al vol zijn, als ik daar na 2 uur treinen aankom?
Maar zoals gezegd: ik kon mij geen twijfel meer veroorloven en toen ik vrijdagavond om 23:00 uur bevestiging kreeg van de organisatie dat de daginschrijving geen probleem was, besloot ik ervoor te gaan. Krentenbollen uit de vriezer, wekker op 6 uur. Eerder die dag had ik al routekaartjes geprint, treintijd uitgezocht, en m'n ketting, cassette en derailleur schoongemaakt. Vieze dikke prut kwam er vanaf, maar na dik een uur zwoegen, liepen ook de lichte versnellingen weer geruisloos. 's Avonds laat de achterrem bijgesteld, maar dat hielp niet veel.

Na een kort nachtje op routine alle spullen bij elkaar gezocht, op het nippertje de zaterdagkrant nog in de bus, dus ik had in ieder geval wat te lezen tijdens de twee uur treinen. Op CS waren meer fietsers, ik telde zeker tien racefietsen voor de trein van 7:38 naar Heerlen. Ietwat twijfelend keek ik naar de triples op sommige fietsen, of de fijn uitziende grote (32 tanden) bladen achter. Ach, misschien toch maar stukjes lopen dan...

Van Heerlen naar Landgraaf gefietst, daar was het een drukte van jewelste bij startplaats Megaland. Alles liep overigens soepel, startnummer zo te pakken, en na een laatste banaan kon ik mijn tas kwijt bij de bewaakte stalling. Goed, teller op 0 en gaan.
Het weer was fantastisch, en als je voor het eerst aan zo'n grote tocht meedoet, is het wel bijzonder om in zo'n enorm peloton te rijden. De eerste hellingen vielen mee, en ook de Eyserbosweg met maximaal 15% kwam ik goed boven, al was het dan uit het zadel. Verrassend bekend die omgeving daar: diverse wegen herkende ik van een eerdere MTB-tocht rond Gulpen. Ook rond Vijlen was het bekend van een eerdere vakantie, de paar haarspeldklimmetjes vanaf uitspanning "Buitenlust", en daarvoor vooral de Epenerbaan. Ik snap nu wel dat wat ooms op een fietstochtje daar toen hebben moeten lopen. De lange afdaling richting Vijlen is werkelijk heerlijk, met uitzicht op glooiende heuvels en een paar lekkere bochten.

Vóór Vijlen en Vaals zat ook nog een stuk België. In een klein gehucht stond een oud baasje in z'n boomgaard accordeon te spelen voor de passerende rijders. Op diverse plaatsen op de weg ook grote witte letters met aanmoedigingen. Je voelt je bijna een echte wielrenner! Ook wanneer je in dorpen aangemoedigd wordt door groepen juichende kinderen.

Toen ik zo rond de 50km alle heuvels fietsend op was gekomen, wist ik wel dat deze tocht goed haalbaar was voor me. Het tempo kon wat omhoog, en uiteindelijk kwam ik op 25,6 gemiddeld over 106,9 km, met een max van 58,3. Niet supersnel, maar nooit afgestapt: doel gehaald! Netto fietstijd ruim 4 uur, daar moet volgend jaar wel een half uur vanaf kunnen. Maar dan doe ik de 150, zodat ik de legendarische Cauberg, en vooral Keutenberg ook in de route heb.

Fietsoutfit

Labels: , ,

zondag, mei 20, 2007

Strikt monotoon stijgend

trainingsrondje [..] met 29.7 gemiddeld [..] Gisteren ging het met 30.7, mijn ambitieuze doelstelling is om het op 35 te kunnen

Het gaat de goede kant op; fietste ik het onlangs met windkracht 5 tegen op de Lekdijk nog op 32,4 gemiddeld, vandaag zat ik met een zwakke tot matige wind op 33,8 gemiddeld. Woohoo!

maandag, mei 14, 2007

Afgeluisterd

Afgelopen zaterdagmorgen opgevangen in de AH, een meisje met d'r handje op de rand van het winkelwagentje:

Papaa?
— Jaa?
Omdat wij geen mama hebben, dan kunnen we toch nog wel een moederdagtaart kopen?

Toch een beetje aandoenlijk.

maandag, mei 07, 2007

Gedreven door het weer

Zo, we hebben een periode van zo'n vijf weken droogte en zonnig weer achter de rug. En eindelijk is daar dan weer de regen:
KNMI webcam 7-5-'07

De landbouwers zullen blij zijn, droogte in de lente is vast niet goed voor de opkomende kooltjes, asperges en ander lekkers. Mijn baas is vast ook blij, want bij regen werk ik toch net wat harder dan bij mooi weer.

Bij mooi weer neem ik dagen vrij, vul de bloembakken op mijn balkon, lees de krant in het Griftpark, haal een lekker ijsje bij Roberto; niks mis met wonen in Tuindorp-Oost :)

Bij mooi weer fiets ik ook, bijvoorbeeld mountainbiken in de Drunense Duinen (mooi beeldvormend verteld door Arie).
Of ik fiets op de weg met Martin. Soms een lange tocht, ooit begonnen als wild plan vanuit Leeuwarden (230km) (eerste zondagmorgentrein heen, fiets terug), later vanuit Maastricht (230km), en onlangs een rondje Zeeland (210km). Werd ik op de eerste tocht nog flink stuk gereden, tegenwoordig kom ik wel lekker mee, getuige ook deze chronologische foto's:



Tegenwoordig hebben Martin en ik ook een 'snel' trainingsrondje opgesteld, ca. 45 km. De eerste keer ging met 29.7 gemiddeld, maar toen kletste ik ook teveel. Gisteren ging het met 30.7, mijn ambitieuze doelstelling is om het op 35 te kunnen, maar dat gaat echt niet makkelijk worden. Ben benieuwd naar wat ik na de zomer hierover kan melden... Eén geruststelling: ik beloof plechtig dat ik niet mijn benen zal scheren.

dinsdag, januari 23, 2007

Gij Zult Niet Doorsturen

Zojuist heb ik voor een periode van vijf minuten één van mijn principes opzij gezet:
Gij zult geen medewerking verlenen aan kettingbrieven, hoaxes, of andere exponentieel groeiende communicatieketens.
Ik ben namelijk getikt door Tammo, het idee is dat ik vijf u nog onbekende dingen vertel over mijzelf vertel, en op mijn beurt weer vijf andere mensen tik.
Dat laatste laat ik achterwege, omdat ik altijd dwars wordt van welke kettingbrief dan ook die mij elektronisch bereikt. Vroeger had het misschien nog zijn charme, een papieren keten die wie weet waarvandaan kwam of heen gaat. Maar nu is het zo makkelijk, en vaak zie je berichten geforward worden, zonder enige begeleidende tekst aan jou: oprecht bedankt, not!

Maar goed, Tammo formuleerde het netjes, en mijn blog was zachtjes weggezakt in een licht-comateuze toestand, dus hierbij vijf dingen over mij:
  • Ik heb op mijn vijfde mijn arm gebroken, nooit meer last van gehad.
  • Sporten vind ik gaaf, mits het harder gaat dan 20 km/u.
  • Ik vertrouw vaak op 'goedkoop is duurkoop', maar ben onderbewust ook nogal eens zuinig zoals het een echte hollander betaamt.
  • Ik ga binnenkort naar een Shakira-concert, en dat is niet (alleen) omdat ze er lekker uit ziet.
  • Ik ben dermate nuchter dat ik me realiseer dat een nog trivialer punt over mij u helemaal niet zal boeien.
En dan nu gaat het slot er weer op en neem ik mijn rol als put weer serieus.