zaterdag, juli 02, 2005

Hollands Goud

Hier in Zuilen ben ik omringd door Hollandse-hits liefhebbers. Nu ben ik de afgelopen jaren redelijk bijgedraaid in m'n mening over Hollandse meezingers (behalve Marianne Weber, die zeurderige zeikliedjes zal ik nooit mooi vinden). Ik had pas nog een bruiloftsfeest wat er vol mee zat; hartstikke gezellig! Maar in het weekend krijg ik toch echt wel een overdosis smartlappen over me heen gestort, live meegezongen door bovenbuurvrouw Nelly dwars door het gehorige plafonnetje heen.

Schrijf me nooit geen mooie brieven meer [..]
[..]weet dat er een ander iiiis
[..]steeeeerren aan de he-mel staan, dan sta ik weer even stil


Nu kan ik dat wel hebben, als ik in gedachten voor me zie hoe ze met haar 150 kilo en bloemetjesjurk half mee staat te zingen met de kruimeldief als microfoon, moet ik zelfs glimlachen.

Het echte probleem is die goedkope stereo sets in veel huishoudens waar de muziek 'goed' en 'mooi vol' klinkt door een flink aandeel lage bastonen. Het hollandse goud komt bij mij de kamer binnen als 'hoempa-hoempa'-eenheidsworst-muziek. Ja, dat is het misschien ook wel, maar dan dus nog ontdaan van het gezellige deuntje wat er normaal wel doorheen zit. Maar goed, even een stukje bloggen en een kwartier later is de radio weer zacht gezet. We redden het wel.