dinsdag, april 19, 2005

De Kleine Natuurkundige

Op het VWO was natuurkunde toch wel mijn favoriete vak. Hoe toegepaster, des te beter, dus vooral klassieke mechanica sprak aan. Voor het praktisch schoolonderzoek onderzocht ik experimenteel het rendement van fietsdynamo's. Compleet met boormachine-aangedreven fietswiel, camerabeelden en elektrische schakelingen. Ik krijg nog steeds veel hits op die specifieke pagina van mijn site.

Op de universiteit wordt de natuurkunde uiteraard van een hoger niveau; je voert die dan ook niet zomaar meer 'in de achtertuin' uit. Niet zonder stralingspakken of enge transformatoren tenminste.
Afgelopen weekend werd de kleine VWO natuurkundige in mij onverwacht geprikkeld. Bij een bezoekje aan de radiosterrenwacht Westerbork kwam ik langs een demonstratieopstelling van de werking van communicatieschotels. Op een afstand van zo'n 50 meter stonden twee schotels van een meter of drie doorsnee:



De werking is eenvoudig en aan iedereen uit te leggen: wanneer je spreekt, 'waaieren' de geluidsgolven alle kanten op. De schotel kaatst ze precies parallel naar de andere schotel. Deze kaatst ze omgekeerd naar het centrale punt aldaar. In theorie komt alle geluid die 'jouw' schotel opving terecht bij de persoon aan de andere kant.



Wat mij enorm verraste was hoe ongelooflijk goed dit werkt. We hebben het hier echt wel over een flinke afstand, en zelfs fluisteren kon probleemloos door de ander verstaan worden!
Zonder enige elektronische versterking in de schotels, puur uitgekiend geometrisch kaatsen. Fantastisch. Als je in de buurt bent, ga er zeker heen (ook voor de radiotelescoop zelf en voormalig kamp Westerbork)

(Met dank aan Eelco voor de overzichtsfoto's.)